استفاده از كف دريا و سنگريزه

استفاده از كف دريا وسنگريزه در برنامه غذايي پرنده بسيار ضروري مي باشد و كمتر مورد توجه قرار ميگيرد .سنگريزه يا صدف خرد شده شامل مواد معدني و عناصر مورد نياز قناري مي باشد كه در سنگدان قناري ذخيره شده و به عنوان يك عامل كمكي در هضم غذا به خصوص دانه ها به كار گرفته مي شود .

درصورتيكه دسترسي به صدف خرد شده امكان پذير نباشد مي توان از پوست تخم مرغ استفاده كرد ولي بايد قبلا به مدت 20 دقيقه در آب جوشانيده شود .

كف دريا پوسته نوعي نرم تن دريايي است كه حاوي كلسيم مي باشد و باعث استحكام ئوك و همچنين پوسته تخم ها در هنگام توليد مثل مي گردد.ضمنا پرنده هنگام استفاده از كف دريا نوك خود را به مي كشد كه مانع رشد بيش از حد آن مي شود.

تغذيه زمان جفت

به پرنده ماده يك ماه قبل از جفت بايد غذاي سبك داده شود تا كم كم با رژيم غذايي زمان جفت سازگاري پيدا كند. مي توانيد هفته اي دو تا سه بار غذاي نرم يا اصطلاحا غذاي پرورشي را در اختيار ماده ها قرار دهيد. يك شستي غذاي نرم براي 7 تا 10 ماده بسته به نژاد خاص كافي مي باشد. ضمنا مقدار مصرف كف دريا ممكن است تا دو برابر افزايش يابد.

خوراك نرم (خوراك پرورشي )

مقداري تخم مرغ كه بايد حتما 25 دقيقه در آب جوش جوشانده شود و مقداري آرد سوخاري به اضافه سبوس گندم و كمي هويج رنده شده كه قبلا بايد آب آن را گرفته باشيد و چند قطره روغن زيتون يا روغن ماهي به اضافه مقدار كمي جوانه گندم غذاي پرورشي را تشكيل مي دهد. البته اين رژيم نيز بسته به نژادهاي مختلف قابل تغيير است.

مقدار هر يك از مواد براي تقريبا 30 عدد قناري به شرح زير مي باشد.

تخم مرغ 1عدد

هويج متوسط 1 عدد

آرد سوخاري 5 گرم

سبوس گندم 2 گرم

جوانه گندم 2 گرم

روغن ماهي یا روغن زیتون 2 گرم

تخم مرغ رنده شده را با آرد سوخاري مخلوط نماييد هويج را نيز رنده كنيد و آب آن را بگيريد سپس با روغن ماهي مخلوط و به مخلوط قبلي اضافه نماييد.سبوس و جوانه گندم را به آن اضافه كنيد. مي توانيد به جاي پودر سبوس و جوانه گندم از مكمل هاي ويتامينه و غني شده كه به صورت آماده در بازار است استفاده كنيد. حداقل روزي 2 بار اين خوراك پرورشي را در اختيار جفت قرار دهيد تا با آن جوجه ها را تغذيه كنند. جوجه ها تا سن حدود 50 روزگي به اين غذا نيازمندند.

بعد از جدا كردن جوجه ها از والدين علاوه بر خوراک پرورشی مي توانيد از جوانه تازه دانه ها نيز استفاده نمائيد. این روش نیز در بین بعضی اساتید مرسوم است .چون جوجه ها هنوز قدرت كافي و لازم براي شكستن دانه ها را ندارند بايد دان مخلوط به غير از تخم خرفه را (زیرا در آب لزج می شود ) به مدت 12 ساعت در آب خيسانده وسپس آب آن را عوض نمائيد اين كار را 2 تا 3 بار انجام دهيد بعد به مدت 24 ساعت در دستمال مرطوب و در جاي خنك قرار دهيد حالا دانه ها براي جوجه ها آماده مي باشند و مي توانيد آن را استفاده كنيد. نكته مهم اينكه مقداري در اختيار جوجه قرار دهيد كه روزانه مصرف گردد و از ماندن و فاسد شدن آن جلوگيري كنيد .

تغذيه

سه اصل در برنامه غذايي وجود دارد كه بسيار مهم مي باشد.

1- تغذيه تا جايي كه ممكن است طبيعي باشد.

2- تغذيه متنوع باشد.

3- تغذيه تازه باشد.

يك برنامه غذايي مناسب مي تواند باعث پيشگيري بسياري از بيماريها و اختلالات توليدمثل گردد و نيز سلامتي و شادابي پرنده شما را تضمين مي كند.چون قناريها گياهخوارند بايد از دانه هايي تغذيه شوند كه شامل مواد مورد نيازاز قبيل پروتئين ها و چربيها و ويتامينها و مواد معدني و … باشند. مهم ترين و اصلي ترين غذاي قناري كه به صورت عمومي و مداوم استفاده مي شود تخم كتان مي باشد ولي جون حاوي پروتئين و مواد معدني نيست بايد مقداري دانه هاي ديگر مانند تخم شلغم ، ارزن ، تخم منداب ، تخم بزرك ، شاه دانه ، تخم كاهو ، تخم خرفه ، تخم ترب و جو را به برنامه غذايي اضافه نمود.

بسته به زمان و مرحله رشد و نژادهاي خاص بايد دانه هاي مختلفي را در اختيار پرنده قرار داد.امروزه اين دانه ها در بازار به صورت آماده وجود دارند و مي توان از آنها استفاده نمود. سبزيجات و ميوه جات تازه نيز حتما جزو برنامه غذايي قرار گيرد. بهترينزمان براي استفاده از ميوه جات و سبزيجات صبح است زیرا بر اثر ماندن ممكن است تخمير و ترش شوند كه باعث آلودگي و مسموميت پرنده مي شود.

مقدار مصرف غذاي پرنده بايد كنترل شود زيرا اشتهاي كم يا زياد مي تواند نشانه سلامتي يا بيماري باشد. در هواي سرد يا هنگام تولك رفتن مقدار مصرف غذاي پرنده بيشتر مي شود كه به علت افزايش مصرف انرژي مي باشد. بعضي از قناريها بر اثر چاقي تلف مي شوند انتخاب غذاي مناسب در اندازه كافي بسيار مهم اس

سالمونلا - Salmenellosis

عامل اين بيماري نوعي باكتري مي باشد و غالبا پرندگان زينتي و دريايي ، كبوتر و طوطيان را آلوده مي كند. در بعضي از پرندگان مانند مرغابي و ماكيان عامل بيماري ميتواند جنين داخل تخم را هم آلوده نمايد.
در پرندگان قفسي كه تخم گذاري آنها در لانه يا آشيانه انجام مي شود ،‌ اين بيماري بيشتر به طور ارثي از پدر و مادر به فرزندان منتقل مي گردد. بيماري بيشتر در پرندگان جوان و جوجه ها ديده مي شود .
آلودگي پرندگان بالغ از سه طريق امكان پذير است :
1- آلوده شدن غذا و آب پرنده توسط پرندگان وحشي
2- تماس پرندگان موجود در مكان نگهداري با پرنده تازه وارد آلوده به بيماري
3-انتقال بيماري توسط فرد ويزيتوري كه با پرنده آلوده در تماس بوده است
توسعه و پيشرفت بيماري در يك محيط نگهداري و پرورش پرندگان ميتواند با رعايت نكردن عوامل بهداشتي گسترش يابد..
علايم كلينيكي:
در يك اپيدمي بيماري ، شدت بيماري و سير آن بسته به منابع ابتلاء و سن پرنده كه اول مبتلا شده است فرق مي كند . همچنين شدت آن به نوع سالمونلاها نيز متغيير است.
به طور مثال موقعي كه تخم مرغ آلوده به پدر و مادر و جوجه خورانده مي شود ، بالغين كمتر صدمه مي بينند. اما مرگ در زرده به وقوع مي پيوندد.
جوجه هاي به دست آمده نيز اعلب ضعيف و نحيف هستند. جوجه هاي جوانتر كه سن آنها كمتر از يك هفته است بيشتر حساس اند. خون و ساير نسوج ، فضله جنين جوجه ها و ترشحات پدر و مادر آنها مملو از ميكروب است. ميزان تبديل تخم ها به جوجه نيز پايين آمده و به 10 درصد ميرسد . جوجه هاي به دست آمده نيز قبل از اينكه آشيانه را ترك كنند ، تلف مي شوند. اغلب آنها نيز جثه اي ريز، ضعيف و عقب افتاده دارند و بدقيافه اند.
بعضي مواقع تصور مي شود كه تعداد مبتلايان كم است ولي موقعي كه مرده پرنده بالغ در قفس پيدا مي شود و ميزان تبديل تخم ها به جوجه در اكثر آشيانه ها كم مي شود ، بايد موضوع را جدي گرفت.
بيماري از چند روز تا دو هفته پس از خوردن غذاي آلوده شروع مي شود. بسته به ميزان وجود ميكروب و نوع پرنده ، علائم كلينيكي ظرف يك تا دو روز تا چند هفته ظاهر مي شود. ده روز پس از مشاهده اولين علائم ، تلفات بروز مي كند كه امكان دارد تا 90 در صد پرندگان موجود در يك مكان تلف شوند. علائم بيماري از افسردگي تا مرگ ناگهاني متغيير است . معمولا يك تا سه روز پرنده ها احساس سرما مي كنند . در نتيجه اعلب بهم مي چسبند و مي لرزند. پرها خشن و ژوليده شده و حالتي برگشته و به طرف بالا پيدا مي كنند ، ميزان مصرف آب و دان كم مي شود و در نتيجه پرنده لاغر شده ، تند تند نفس كشيده ، دل دل مي زنند. فضله به صورت اسهال آبكي ، زرد و سبز كم رنگ كه اغلب خاكستري و خون آلوده است تغيير مي كند و پرهاي اطراف مقعد را بهم مي چسباند.
چشمها بسته شده و بلافاصله قبل از مرگ ، حيوان نابينا مي شود. ناراحتي هاي عصبي مانند تورم مغز و حالت تشنج بروز مي كند. غالبا كبوتران علاوه بر علائم فوق الذكر آرتريت به خصوصي در مفاصل بالها پيدا مي نمايند.
تشخيص بيماري:
تنها با اتكاء به علائم كلينيكي نميتوان تشخيص را قطعي كرده بلكه بايد با جدا كردن ميكروب از خون و يا جراحات پرنده مرده ، بيماري را ثابت و مشخص كرد. آزمايش مدفوع پرنده هاي زنده كه ناقل بيماري هستند ، به تشخيص كمك مي كند ولي براي اين منظور احتياج به آزمايشگاه مجهز است.
معالجه و پيشگيري:
ضد عفوني كردن مكان نگهداري پرندگان براي چندين بار در مدت زماني طولاني در حاليكه خالي از پرنده باشد. بهترين تجويز درماني ، شامل فورازوليدن و اسپكتينومايسين است. سولفاناميد ، بخصوص سولفاديميدين و سولفاديازين موثرند. تتراسايكلين و كلرامفنيكل و نئومايسين كمتر موثرند. بهتر است چند دارو را با هم مصرف كرد يا اينكه پس از آنتر بيوگرام دارو را تجويز كرد. بعضي از دامپزشكان اتوواكسن ساخته و مصرف كرده اند كه موثر بوده است.
بهترين فاكتورهاي پيشگيري ، رعايت اصول بهداشتي ، تمييز كردن ، ضد عفوني مرتب ، خريد دان از محل مطمئن ، پزهيز از تجمع طيور و جدا نگهداشتن پرندگان تازه خريداري شده از ديگران است
آبله ، POX
سالهاست كه آبله پرندگان شناخته شده است. در ابتدا آنرا يك بيماري منحصر از ساير بيماريها مي دانستند. ملاحظه شده در پرندگاني كه به صورت گروهي در يك مكان نگهداري مي شوند بيماري بروز مي كند. آبله پرندگان شبيه آبله ساير پستانداران و انسان است . مانند آنها زخم هايي ايجاد مي كند ولي به انسان و ساير پستانداران سرايت نمي كند. شدت بيماري بر حسب نوع ميزبان متفاوت است. بعضي از آنها در نوع به خصوصي خطرناكتر هستند و در بعضي ديگر حتي قادر به ايجاد بيماري نيستند و يا اگر پرنده اي به آن مبتلا شود در آن امنيت ايجاد مي كند. تحريك و توليد آنتي بادي بستگي به نوع ويروس دارد. پرندگاني كه به بيماري مبتلا مي شوند ، پس از بهبودي ، امنيت دائمي كسب مي كنند. بعضي از انواع ، حتي به حالت خفيف بيماري مبتلا مي شوند و امنيت بر ضد يك يا چند نوع آبله پيدا مي كنند. مثلا نوع كبوتري ، هم كبوتر و هم قناري را از ابتلاي به آبله حفظ مي كند. ويروس قناري كه بيماري شديد با تلفات زياد در قناري توليد مي كند ، در كبوتر و ساير پرندگان بيماري شديدي ايجاد نمي كند و در مقابل امنيت بسيار خوبي در كبوتر و ساير طيور به وجود مي آورد.
علائم كلينيكي بيماري:
آبله ابتدا پوست و اعضا زير پوست سر و حفره هاي مربوطه را آلوده مي كند. .ويروس در سلولهاي پوست ، رشد نموده و تكثير مي شود. سپس آنها را تخريب كرده ، مي تركاند و در نتيجه ، ترشح لنف را تحريك مي كند. زخم هاي پوست متورم مي شوند و حالت طاول به خود مي گيرند كه به اندازه هاي مختلف و جدا از هم قرار مي گيرند. طاولها پر از مايع و مملو از ويروس مي باشند. پس از تركيدن تاول ها پوست روي آنها زرد رنگ و نكروتيك مي گردد. اين زخم ها در اثر آلودگي ثانويه متورم و شكل زگيل به خود مي گيرند و گاهي نيز زخم ها در اثر آلودگي باكتريها باعث نكروز مي گردد.
ترشحات چشمها ، پلكها را بهم مي چسباند و پرنده نابينا مي شود. گاهي نيز هجوم خون شديد در چشم بوجود مي آيد. تورم پلك چشم يك حالت پف كرده به چشم ميدهد و ترشحات صاف از چشم جاري ميگردد.
پلك سوم به طرف وسط چشم كشيده مي شود . به طوري كه نصف آن بسته به نظر ميرسد. پرهاي اطراف سر غالبا آلوده و كثيف مي شوند. اشتها كم و گاهي به كلي قطع ميگردد. با اين حال اشتها در بعضي از پرندگان طبيعي مي ماند. ولي در عرض چند روز ممكن است تمامي جمعيت پرنده ها در يك مكان نگهداري آلوده شوند. چشم آنهايي كه از همه زودتر مبتلا مي شوند داراي ترشحات غليظ و چركي است.
همچنين زخم هايي در نزديك بيني و منقار و ساير نواحي نرم توليد مي شود كه در كبوتر و قناري مشابه آنها در روي پا و گاهي بال نيز ايجاد مي شود. پس از اينكه پوست روي زخم ها افتاد ، جاي آنها باقي مي ماند. گاهي اين زخمها در دهان ، حنجره و قسمت هاي مخاطي ديده مي شود كه سفيد رنگ و متورم است. گاهي لايه هايي از سلولهاي مرده به وجود آمده و حالت ديفتريك به خود ميگيرد. سپس با انباشتگي و بهم پيوستگي سلولها مخاط ورق ورق مي شود و كنده شده و مي افتد و زير آنها نسوج تازه و قرمز رنگ نمايان ميگردد.
موقعي كه زخم آبله در حنجره ايجاد مي شود ، نفس كشيدن پرنده مشكل ميگردد. اغلب نفس نفس مي زند. اين حالت همزمان با ورود ويروس در خون ايجاد مي شود ولي اگر شدت ويروس و يا مقدار آن زياد باشد پرنده تلف ميگردد. اكثرا شدت ويروس زياد نيست و در نتيجه مرگ كمتر اتفاق مي افتد. در حالات شديد آبله در قناري ، ويروس در داخل سلول رشد كرده و تكثير مي شود. در نتيجه در نسوج داخل و همچنين در پوست و مخاطات ، ترشحاتي كه گاهي صاف و زماني خوني است بوجود مي آيد. در ضمن تورم ريه هم ديده مي شود.
معالجه و پيشگيري:
به طور كلي داروي اختصاصي براي معالجه بيماريهاي ويروسي وجود ندارد. پيشگيري به شكل واكسيناسيون ، بهترين روش كنترل بيماري است. برداشت زخم هاي پوستي و شتشو با جوش شيرين 5 درصد وبرداشت زخم هاي ديفتريك از مخاطات و ماليدن گلسيرين يده در محل زخم ، شتشوي چشم با يك تا 2 درصد نمك ، ماليدن آنتي بيوتيك هاي قوي به داخل چشم ، همچنين استفاده از پماد اكسي تتراسيكلين و يا كلراتتراسيكلين چشمي ، به بهبودي چشم كمك مي كند كه تا يك هفته ممكن است طول بكشد. اگر هجوم خون شديد باشد ، شتشو با چايي پر رنگ با دماي 40 درجه كمك خواهد كرد. بهترين روش پيشگيري ، مايه كوبي در كشاله بال با واكسن استيل است.
آبله غالبا در كشورهاي مناطق گرمسيري و معتدل بروز كرده و در كشورهاي سردسير تنها در فصل تابستان شايع و عمدتا به وسيله حشرات منتقل ميگردد. البته پرندگان وحشي نيز در گسترش بيماري نقش دارند. گرچه انتقال بيماري اغلب مستقيم صورت ميگيرد ولي گاهي در اثر غذاي آلوده نيز امكان سرايت بيماري وجود دارد.

بيماريهاي طيور – دكتر الكسان آواك

بیماری های مشترک بین انسان و طیور
بیماری های مشترک، بیماری هایی هستند که قابل انتقال بین انسان و حیوانات هستند. بچه های جوان و بزرگسالان پیر و افرادی که دچار فقر ایمنی هستند، بیشتر در معرض این گونه بیماری ها هستند. افرادی که فقر ایمنی دارند مانند کسانی که به بیماری های سرکوبگر ایمنی دچار هستند (ایدز) و یا کسانی که از دارو هایی که باعث ایجاد فقر ایمنی می شود (کورتون ها)، بیماری سرطان و یا کسانی که جنین سقط کرده اند، می باشد.
هر چند لیست تعداد بیماری هایی که مشترک است زیاد می باشد ولی به چند تا از آنهایی که اهمییت بیشتری دارند اکتفا می کنیم:
کلامیدیوز Chlamydiosis، سالمونلا Salmonellosis، کمپیلو باکتر Campylobacteriosis، نیوکاسل New castles، آلوئولیت آلرژیک Allergic Alveolitis ، مایکوباکتریوم Mycobacteriosis (Avian Tuberculosis) ، آنفولانزا Influenza، ژیاردیا Giardia و کریپتوسپوریدیوز Cryptosporidiosis.

کلامیدیوز:
عامل این بیماری کلامیدیا پسیتا است و یک باکتری داخل سلولی می باشد. این بیماری در خانواده طوطیان و انسانها سیتاکوزیس نامیده می شود. این بیماری در طوطی سانان تب پاروت هم نامیده می شود.
این بیماری علاوه بر انسانها و پرندگان، در گاوها، گوسفندان و خوک ها هم مشاهده می شود. اکثر انسان های که به این بیماری دچار می شوند، طوطی و یا کبوتر ویا بوقلمون در خانه نگه داری می کنند. این بیماری همچنین از انسانی به انسان دیگر هم منتقل می شود.
بزرگترین گونه ای که توانایی ایجاد بیماری را دارند از انسان و پرنده ها ایجاد شده است. گونه های که در موجوادات دیگر یافت شده است اغلب موجب بیماری نمی شوند.
عفونت از طریق مدفوع، ادرار، بزاق، ترشحات چشم و بینی و گرد و غبار پر ها منتقل می شود. این عفونت از طریق تنفس و یا خوردن دگر پرنده ها و یا انسان منتقل می شود. از طریق تخم نیز ثابت شده است که در مرغابی ها و غاز ها و بوقلمون ها منتقل می شود. دوره کومون این بیماری در پرندگان بین چندین ماه تا چندین سال متغیر است.
در پرندگان این بیماری با التهاب چشم ها و سختی در تنفس و ادرار سبز همراه است. ولی این بیماری همیشه در پرندگان همراه نشانی های خاصی نیست، این گونه پرندگان ناقل این بیماری هستند. هرگونه استرس وارد شده به پرندگان از قبیل استرس حمل و نقل، تغذیه ضعیف، بیماری های دیگر، ضعیف بودن عملکرد تهویه ها ویا تخم گذاری موجب بیدار شدن این باکتری وایجاد بیماری همراه است.
معمولا انسان ها در اثر ذرات عفونی معلق در هوا دچار التهاب می شوند. دوره کومون این بیماری در انسان بین 5 تا 14 روز است. علائم عمومی این بیماری در انسان تب آنفولانزایی، اسهال، لرزش، کونژکتیویت و زخم شدن گلو می باشد.
تست های تشخیصی متعددی وجود دارد ولی بهترین تست برای ردیابی این بیماری P.C.R است و حساسیت زیادی دارد.
داروهای مناسب این بیماری تتراسایکلین و داکسی سایکلین است. در انسان به مدت 3 هفته و در پرنده ها 45 روز تحت درمان قرار می گیرند.

سالمونلا:
سالونلا یک باکتری گرم منفی است که در انسان و پرنده ها و سایر حیوانات ایجاد بیماری می کند. این باکتری می تواند در خاک و آب مدت های زیادی زنده بماند.
تعداد زیادی از سروتایپ های سالمونلا که توانایی بیماری زایی دارند، شناخته شده است. تمامی سروتایپ ها قادرند در غذا ایجاد سم کرده و غذا را مسموم نمایند. وجود خود سالمونلا و سم تولید شده آنها، هر دو می تواند ایجاد بیماری کند.
بیماری سالمونلا در پرنده ها می تواند از طرق، خوردن غذا های آلوده ، آب و تخم مرغ های حاوی سالمونلا و یا از طریق پوسته تخم مرغ روی دهد. این باکتری ممکن است در مرغ ها و یا کبوتر ها باشد ولی آنها در ظار سالم هستند. عفونت در پرنده ها همراه با سستی، از دست دادن اشتها، نخوردن آب و گسترش آرتریت همراه است. در طوطی ها ممکن است که اسهال خونی ، افسردگی شدید ، افزایش سلول های سفید خون و سرانجام مرگ را در پی داشته باشد.
اغلب انسان هایی که به این بیماری دچار می شوند به دلیل آلودگی غذا به این باکتری و مخصوصا غذا هایی که از پرندگان خانگی و محصولات آنها تهیه شده است، می باشد. برای مردم دوره کومون این بیماری 6 تا 72 ساعت است. استفراغ، اسهال خونی، تب و کم آبی بدن از عوارض این بیماری است. بازگشت سلامتی در این بیماری 2 تا 4 روز است. سالمونلا از طریق انسان به انسان نیز می تواند منتقل شود. انسانهای آلوده به سالمونلا نیز می توانند سبب بیماری در پرنگان شوند.
تشخیص این بیماری در پرنده زنده مشکل است چون که پرنده ها به صورت متناوب دچار می شوند. آزمایشهای کشت میکروبی از کلواک و مدفوع در تشخص بیماری بسیار کمک کننده است.
درمان پرندگان آلوده به این بیماری توسط آنتی بیوتیک های قوی که در آزمایشهای کشت میکروبی حساسیت آنها تعیین شده است برای 3 تا 5 هفته صورت می گیرد. پرنده هایی که خوب می شوند ممکن است ناقل و حامل سالمونلا شوند.
آنتی بیوتیک ها معمولا در انسانها مصرف نمی شوند مگر در مواردی که تب و سپتی سمی وجود دارد.

سلام


در ادامه مطلب قبل این نکته را باید اضافه کنم حالا که نسبت به ورود قناری از خارج بداخل کشور (بلحاظ
کنترل آنفلونزای طیور)جلوگیری میگردد تکلیف نژادهای وابسته ای مثل ژیبوسو چیست که برای تولید
نسل برتر یا در همان حد اجدادشان نیاز مند اختلاط با نسل برتر خارجی هستند؟
کسانی که معتقد به حفظ نژادها هستند یقینا اطلاع دارند که این نژاد اگر فقط باپرنده های هم نسل
وطنی ترکیب شوند بعد گذشت چند سال نسل ضعیفی تو لید خواهد شد که هیچ شباهتی به اجدادش
ندارد .پس برای این که این اتفاق در جهت تعالی کیفیت این نزاد رخ دهد باید دست بکار شد ودست به
تولید نسل برتر این پرنده زد.خوشبختانه در همدان هستند کسانی که چند سال است در این راه گام
برداشته اند . و حاصل تلاش این عزیزان منجر به تولید نسل برتر این نژاد در جهان گردیده نه فقط در ایران
که در جهان هم بی اغراق بی همتا هستند به چند دلیل.
پرنده تولید همدان دارای چند مشخصه است
۱-به لحاظ فرم بدن منطبق بر اصول فرم استاندارد نژاد ژیبوسو می باشد
۲-از لحاظ جثه درشتر از آنها می باشد
۳ -طول دم این پرنده حدودا ۱۰-۱۵ میلیمتر بلندتر از ژیبوسو خارجی میباشد
۴-دارای پاهای بلند .لخت وکم پر و استوار وصاف میباشد
۵-جناق سینه این پرنده لخت و کم پر می باشد
۶-گردن این پرنده دارای قوس زیبایی است که از طول مناسبی بر خوردار است.
این خصوصیات روی هم پرنده زیبایی را می سازد که فوق العاده تماشایی است
بنیانگذار این سبک منحصر بفرد(ترکیب رسمی بلند و ژیبوسو) آقای رضا قره داغی هستند که به اذعان دست اندر کاران دارای پرندگان خیلی زیبایی میباشند. و سالیان سال تلاش نمودند تا درجه خلوص این

نژاد را به نژاد ژیبوسو نزدیک نمایند. البته در تهران هم بودند کسانی که در این زمینه

.
کارهایی کردند ولی آنچه منتج به نتیجه گردیده این نژاد مو جود در همدان می باشد .به امید روزی که
با تشکیل فدراسیون منسجمی در این زمینه بتوان این پرنده را در جهان مطرح نمود
به امید آن روز والسلام

ادامه مطلب

 سلام
در این مجال می خواستم به پیشینه وجود قناری در همدان اشاره کنم و از این که از چه زمانی این پرنده

زیبا و خوش آواز انیس دلهای خسته وجلیس صحبت عاشقانش بوده .بر اساس اظهار نظر پیشکسوتان

این شهر که عمر چند تن از آنهایی که حاضرند وحی از مرز هشتاد سال گذشته تقریبا در حدود یکصد و 

پنجاه سال از سابقه وجود قناری در این شهر میگذره واز دیر باز مرکز تولید و پرورش قناری بوده و هست

چه در زمانی که قناری را به خاطر آواز دل انگیزش نگهداری می کردند  و جنبه عشق بازی آن مطمح نظر

بود و چه در حال حاضر که جنبه تجاری نگهداری این پرنده بر جنیه های دیگر رجحان دارد . 

سلام بر همه دوستان گرامی

بررسی چند نظریه در مورد حفظ نژادهای اصیل و پرهیز از ترکیب نژادها از یکسو که نظریه ای محا فظه کارانه است

و در مقابل آن دفاع از ترکیب نژادهای گوناگون و رسیدن به یک نژاد جدید و زیبا تر با مشخصات منحصر بفرد از

سویی دیگر بنده را بر آن داشت تا نظر خودم را اعلام کنم و از دوستان هم خواهش می کنم تا در این باره با تامل نظر

دهند. در اینکه نژاد های خالص می باید حفظ شوند بحثی نیست بنده هم معتقدم ما با ید در حفظ خلوص نژاد ها کوشا باسیم

اما با محافظه کاری در این راه سخت مخالفم اگر قرار بود از ابتدا این کار صورت پذیرد دیگر این همه تنوع

نژاد نداشتیم و دوم اینکه ما نباید با تولید همان نژادها از حاصل دسترنج دیگرانی که تولید کننده ان نژاد خاص بوده اند

مجانی استفاده کرده و فقط سودش را ببریم بلکه همان گونه که در اسپا نیا قناری ژیبوسو از ترکیب دو نژاد بوسو بلژ

و جیبر ایتالیا یی تولید شد یا در قرن نوزدهم قناری یورکشایر در انگلستان بوجود آمد( سال1870 ) ودر سال

1946 بنا بر در خواست باشگاه یورکشایر این نژاد جدید یورک بوجود آمد . ما نیز باید در جهت تعالی و پیشرفت گام بر داریم .در حال حاضر هستند کسانی که

سا لیان سال رنج کسیده اند و زحمت فراوان برده اند و ضررها داده اند تا نژاد منحصر بفرد رسمی ایرانی را

از ترکیب جیبر و رسمی سابق ایران و یورکشایر یا لانکشایر تولید کنند و حاصل کار این عزیزان منجر به تولید

نژاد سر بلند و غرور آفرین رسمی بلند ایرانی که بجز ایران در هیچ کجای دیگر دنیا یافت نمی شود گردیده است

آیا همگی نباید دست در دست هم برای تولید و تکثیر و صدور این پرنده زیبا تلاش کنیم؟تا ما نیز با این همه

سابقه در فدراسیون جهانی قناری سری از سرها در آوریم؟؟ متاسفانه همیشه هستند دلالان و سود جویانی

که برای منفعت طلبی خویش سنگ در راه تولید این پرنده می اندازند چرا که برای آنها تهیه یکسری پرنده از

فرنگ طی یک سیاحت تجاری با قیمت 60-70 $ و قاچاق به اینجا و فروش با قیمت چند برابر به مراتب آسان تر از

تهیه یک دسته رسمی بلند در داخل و فروش آن می باشد اگر تهیه آن زیاد مشکل نباشد فروش چند برابری

حتما مشکل دارد .

بعضی ها هم از قیمت گران آن گله دارند و دیگران را متهم به براه انداختن یک نمایشگاه و الکی مد کردن یک

پرنده مثلا رسمی بلند میکنند که بعله تا چندی پیش فری بورس بود یه عده جمع شدند جیبر و ژیبوسو را مد

کردند جیبر از بورس افتاده حالا رسمی را علم کرده اند و کذا و کذا ....

خدمت این آقایون هم باید عرض کنم در کل ایران مگر چند نفر خال آث این پرنده را در اختیار دارند که بخواهند

روی قیمت آن مانور بدهند؟

حسن ختام این مقال با بیتی از استاد سخن سعدی پایان می یابد که

براه بادیه رفتن به از نشستن باطل که گر مراد نیابم بقدر وسع بکوشم

و السلام

سپاس و درود ایزد منان را که زیبایی را آفرید که انسان را آفرید و انسان را دوستدار زییایی آفرید

سلام

سلام بر همه دوستان و عزیزان دوستدار قناری .مدتها بود که میخواستم به مدد فن آوری ارتباط سریع جهانی با شما عزیزان ارتباط برقرار کنم که میسر نمیگشت تا در این مجال فرصتی بدست آمد که در خدمت شما باشم